ISSN 2450-1611

cfp

KUP

4/11

Przestrzenie powojennego humanizmu

Wystawy Czesława Wielhorskiego (1911–1980)

Tomasz Fudala

Jak to przyjemnie architektowi, gdy o swych pracach mówi ogólnie »plastyka«, tak gruntownie w dziedzinie prac nad wystawami zatarła się różnica między architektami i współpracującymi malarzami, grafikami i rzeźbiarzami” – pisał w 1956 roku architekt Jerzy Hryniewiecki. W tym czasie przenikanie się profesji architekta i plastyka oznaczało powolne dryfowanie młodych architektów, poprzez kolejne projekty, ku wystawiennictwu. Synergia zauważona w czasie odwilży przez stojącego na czele redakcji magazynu „Projekt” Hryniewieckiego skutkowała tym, że wielu architektów znalazło się w Związku Artystów Plastyków, a artyści, którzy zetknęli się z architektami, coraz częściej włączali się w projektowanie i realizacje budynków. Był wśród nich Czesław Wielhorski należący do grona studentów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, których studia przerwała wojna. Specjalizował się w wystawach gospodarczych, targowych oraz projektowaniu ekspozycji muzealnych. Wszystkie wzbogacał o dekoracyjne, linearne grafiki własnego autorstwa.

 

cały teksty dostępny w wydaniu papierowym

projekt
zespół wespół